Een nieuwe eettafel, pas geschilderde muren of een designlamp die net is aangeschaft: gasten merken zulke details meestal meteen op. Toch is een openhartige mening daarover niet altijd op zijn plaats. Volgens de experts van savoir-vivre die aan bod komen in een artikel van Onet Kobieta is eerlijkheid niet automatisch een deugd, zeker niet wanneer ze wordt uitgesproken in andermans woonkamer.
Bij een bezoek aan vrienden zien gasten snel hoe de woning is ingericht. Sommige elementen spreken hen aan, andere niet. Dat is menselijk, maar de experts benadrukken dat het verschil tussen wat je denkt en wat je zegt hier doorslaggevend is. Kritiek op de keuzes van de gastheer wordt over het algemeen als onbeleefd ervaren, zeker wanneer die kritiek hardop wordt geuit tijdens het bezoek zelf. In een privéwoning, waar de gastheer de inrichting heeft bepaald, past volgens hen terughoudendheid.
Het uitgangspunt van het artikel is dat een gast niet alles hoeft te vinden wat hij ziet, maar dat hij dat ook niet hoeft te laten merken. Wie een interieur niet mooi vindt, kan die mening voor zichzelf houden zonder onwaar te zijn. Een neutrale opmerking of een oprechte vraag naar de keuze van de gastheer sluit beter aan bij de aard van een bezoek dan een oordeel. Het gaat dus niet om veinzen, maar om het kiezen van wat je hardop zegt en op welk moment.
Die afweging is volgens de bron vooral belangrijk omdat de gastheer zijn woning zelden als publiek bezit ziet. Een nieuwe tafel, een frisse kleur op de muur of een lamp van een bekend ontwerper zijn vaak bewuste keuzes, soms met veel overweging of budget achter zich. Wanneer een gast daar openlijk kritiek op uit, kan dat aanvoelen als afwijzing van de persoon zelf, ook als die bedoeling er niet was. Juist daarom wordt in etiquetteadvies geadviseerd om kritiek op details uit te stellen tot een moment dat geen onderdeel is van het gesprek over de gastvrijheid.
Tegelijk heeft het artikel ook zijn beperkingen. Er worden geen concrete regels gegeven en ook geen exacte formuleringen die gasten kunnen gebruiken. Evenmin is er onderzoek of cijfermateriaal opgenomen over hoe vaak dergelijke opmerkingen in de praktijk voorkomen, en ook reacties van gastheren of -vrouwen ontbreken. De boodschap blijft daardoor vooral een algemene richtlijn over tact en gastvrijheid, zonder een uitgewerkt kader voor specifieke situaties.
27