Veel mensen die hun partner via een datingapp hebben leren kennen, houden dat liever stil. In plaats van Tinder te noemen, vertellen ze dat ze elkaar via gemeenschappelijke vrienden hebben ontmoet, toevallig tegenkwamen of op een feestje aan de praat raakten. Het verhaal dat iemand aan familie en vrienden vertelt, verschilt dus soms sterk van hoe de relatie in werkelijkheid is begonnen.
Dat is opvallend, want datingapps zijn inmiddels breed geaccepteerd. Wie zich online aanmeldt om iemand te leren kennen, doet dat niet langer uitzonderlijk. Toch blijft er een zeker stigma hangen rond relaties die op die manier ontstaan. Het artikel stelt precies die vraag centraal: waarom blijft het zo moeilijk om toe te geven dat een relatie via een app begon, terwijl het gebruik ervan op zich nauwelijks nog verbaast?
Het patroon dat wordt beschreven, is herkenbaar. Mensen kiezen niet altijd bewust voor een misleidend verhaal, maar grijpen eerder naar een ontmoeting die sociaal minder beladen klinkt. Een gezamenlijke vriend, een toevallige kennismaking of een avond uit lijken dan vanzelfsprekender dan de eerlijke route via een telefoonscherm. Dat geldt niet alleen voor het verhaal naar familie, maar ook voor het gesprek met vrienden die misschien zelf nog sceptisch tegenover apps staan.
De bron stelt bovendien dat een ontmoeting via Tinder voor sommige mensen teleurstellend kan uitpakken, omdat de romantiek die men zich voorstelde niet altijd aanwezig blijkt. Dat wordt in het artikel als mogelijkheid gepresenteerd en niet als vaststelling. Er worden geen cijfers, onderzoeken, namen van onderzoekers of steekproeven aangehaald die dit onderbouwen. Het blijft dus bij een beschrijving van een verwachtingspatroon en niet bij een meetbaar resultaat.
Wat het verhaal vooral laat zien, is een kloof tussen praktijk en perceptie. Datingapps zijn een gewoon onderdeel van het zoeken naar een partner geworden, maar in persoonlijke gesprekken klinkt het verhaal van een ontmoeting vaak nog steeds bijgesteld. Wie zijn relatie op een andere manier presenteert dan ze is ontstaan, kiest daarmee vaak voor een verhaal dat sociaal beter ligt, zonder dat dit noodzakelijk iets zegt over de kwaliteit van de relatie zelf. Dat de vraag naar het stigma nog steeds wordt gesteld, zegt daarmee vooral iets over de manier waarop mensen over liefde praten.
7
