Een appartement uit de jaren zestig in het westen van Nieuw-Zagreb, in de buurt van de Sava, heeft een grondige renovatie gekregen waarbij de architecten van Simple Architecture de afwerkingslagen bewust hebben verwijderd. Het resultaat laat het ruwe beton en het staal zien, zonder verborgen materialen of gladde oppervlakken die de oorspronkelijke bouwstructuur verbergen. De woning is daarmee een zichtbaar verslag van zowel het oorspronkelijke ontwerp als van de ingrepen die er later in zijn gedaan.
Het gebouw is een experimenteel woongebouw uit de jaren zestig en werd opgetrokken met het JU61-systeem: geprefabriceerde gewapende betonnen dragende wanden. De buitenhuid bestaat uit golfplaten van staal, een industrieel materiaal dat het brutalistische karakter van het gebouw versterkt. Simple Architecture koos voor een subtractieve aanpak, waarbij de bestaande lagen werden afgebroken tot de betonnen structuur weer in beeld kwam. De ruwe wanden behielden hun oorspronkelijke markeringen en het gietpatroon, zodat sporen van het bouwproces zichtbaar blijven. Wie de wand van dichtbij bekijkt, ziet dus niet alleen beton, maar ook de geschiedenis van de productie.
Voor de indeling werden twee kamers samengevoegd tot één open leefruimte met woonkamer, eetruimte en keuken. Om dat mogelijk te maken moest een betonnen wand verdwijnen. Die ingreep vroeg om stalen kolommen en overspanningsbalken die de belasting moesten overnemen. De stalen kolommen zijn bewust zichtbaar gelaten als een registratie van de ingreep, in plaats van ze weg te werken. Zo wordt de verbouwing zelf een onderdeel van het eindresultaat en niet verborgen achter gipsplaten of pleisterwerk.
De materiaalkeuze blijft beperkt tot beton, staal en glas, met een palet dat aansluit bij de brutalistische roots van het gebouw en de industriële uitstraling van de gevelbekleding. Het meubilair bestaat vooral uit staal en aluminium, deels ingebouwd en deels vrijstaand. Deuren ontbreken grotendeels: volledig hoge spiegels en glas nemen hun functie over en versterken het gevoel van ruimte en licht. Doordat die spiegels de betonnen wanden weerkaatsen, lijkt de woning dieper dan de feitelijke oppervlakte doet vermoeden.
In de badkamer scheidt een glazen wand de ruimte van de slaapkamer, zodat daglicht uit de slaapkamer tot in de donkere kern van de badkamer kan doordringen. Dat is een oplossing voor een van de lastigste delen van een compacte indeling, namelijk de ruimte zonder eigen raam. In de woonruimte fungeert een vloer-tot-plafond gordijn van textiel als verplaatsbare scheidingswand; het kan worden opengeschoven wanneer men meer ruimte of privacy wil. Het textiel brengt zachtheid in een verder hard materiaalgebruik en maakt de indeling flexibel zonder vaste muren.
De slaapkamer combineert blootliggend beton met zachte textielen, zodat de rustige sfeer van een slaapplek behouden blijft binnen een ruwe omgeving. Een open kleerkast wordt van achteren verlicht door doorschijnend glas, waardoor de kledingkast zelf een lichtobject wordt en de opslag geen zware massa vormt. Ook hier geldt dat de keuze voor zichtbare constructie en open vormen het huis een eigen karakter geeft.
Het project werd door Designboom gepubliceerd als inzending van een lezer die een doe-het-zelfproject deelde, wat de herkomst van de beelden en beschrijving verklaart. Simple Architecture wordt als ontwerper genoemd en is via Instagram bereikbaar. Over de precieze opleveringsdatum, de duur van de werkzaamheden en de kosten van de verbouwing is niets bekendgemaakt, waardoor de financiële en praktische kant van de renovatie onbekend blijft.
4
