Een historische enkelsporige spoorlijn door de Pyreneese voorheuvels in Catalonië brengt reizigers naar een van de meest afgelegen plekken van de regio. Het gaat om het station Santa Linya, een ingetogen stopplaats zonder enige bebouwing en met één enkel perron. Wie er uitstapt, staat in een landschap dat weinig bezoekers ziet en juist daarom de aandacht trekt.
Het station ligt naast een turkooizen meer, omringd door dennenbos. Het is de enige plek in de buurt waar de trein stopt, en er is geen gebouw, geen kiosk en geen wachtkamer. De enige uitgang van het perron is een rotsachtig pad dat omhoog loopt langs een kalksteenrots. Dat maakt de aankomst tot een bijzondere ervaring: reizigers moeten zelf hun weg zoeken in een landschap dat nauwelijks is aangepast aan bezoekers. Het station bevindt zich in Pallars Jussà, in het westen van Catalonië, een gebied dat bekendstaat om zijn ruige karakter en zijn rustige dorpjes.
Het landschap rond Santa Linya is dramatisch van karakter. Er zijn ravijnen, meren en oude ruïnes, en daartussen stroomt de Noguera Pallaresa. De rivier ontspringt in de Pyreneeën en stroomt van daaruit naar het zuiden, waar het water met veel kracht door de smalle dalen raast. Het geluid van het stromende water is in de omgeving duidelijk hoorbaar. Bossen, kloven en rivieren vormen samen een grotendeels ongerept wild gebied, waarin de menselijke aanwezigheid vooral bestaat uit verlaten ruïnes en de smalle spoorlijn zelf.
De reis heeft een persoonlijke achtergrond. De schrijfster en haar man bezochten deze streek al eerder, tijdens hun huwelijksreis met de auto, ongeveer eenentwintig jaar geleden. Destijds beloofden ze elkaar terug te keren. Deze reis is die terugkeer, en het doel is om dieper het binnenland in te trekken dan bij hun eerste bezoek het geval was. Het verschil tussen beide bezoeken is daarmee opvallend: waar de eerste reis vooral over de kust en de wegen ging, richt deze tocht zich op de afgelegen dalen en de natuur die vanaf het spoor zichtbaar wordt.
Over de precieze route, de wandelpaden en de volledige reisplanning is in de beschikbare informatie weinig bekend. Ook de afronding van de reportage is niet beschikbaar, waardoor er geen aanvullende details zijn over de verdere reisroute of de ervaringen van de reizigers na Santa Linya. Wie de streek wil verkennen, kan het best vooraf de dienstregeling van de spoorlijn controleren, omdat het station weinig frequent bediend wordt en geen voorzieningen heeft. Een goede voorbereiding met kaartmateriaal en een plan voor de terugreis is daarbij aan te raden, omdat de enige uitgang een steil rotspad is en er op de plek zelf geen hulp of informatie beschikbaar is.
23