De Mexicaanse architectenstudio Lanza Atelier is door architecte Frida Escobedo gekozen als een van de opkomende praktijken die de komende twintig jaar een grote impact zullen hebben. De keuze past in de 20x20-reeks van Dezeen, die ter gelegenheid van twintig jaar Dezeen werd gelanceerd. In de eerste fase stelde het magazine twintig ontwerpers en architecten voor die de afgelopen twintig jaar een belangrijke impact hadden, daarna mochten zij veelbelovende jongere praktijken nomineren. Escobedo koos voor Lanza Atelier, dat dit jaar ook de architecten van het Serpentine Pavilion in Londen was.

Escobedo en Lanza Atelier behoren tot een nieuwe generatie Mexicaanse architecten die regionale referenties naar het internationale podium brengt. Hun werk in Mexico-Stad is avontuurlijk maar tegelijk zorgvuldig ingepast in de omgeving. Escobedo was lesgever van Alessandro Arienzo aan de Universidad Iberoamericana in Mexico-Stad. Arienzo en zijn partner Isabel Abascal noemen haar succes met gelijkgestemde ideeën een inspiratie, omdat het hen het vertrouwen gaf om hun eigen visie na te streven. Volgens Escobedo zit de kracht van het duo in hun toewijding aan concept en proces, met uitgebreid onderzoek en testen.

Het werk van Lanza Atelier wordt gekenmerkt door het terugbrengen van complexiteit tot eenvoudige, zuivere gebaren. Dat zie je in het golvende metselwerk van het Serpentine Pavilion, dat is geïnspireerd op het Engelse landschap, en in een woning in Cancún waarin materialen en vormen zijn ontleend aan zeeslakkenschelpen. Ook de tentoonstellingsontwerp Re-Source, waarvan bezoekers onderdelen mochten meenemen, en de Family of 4-stoelen, die werden ingegeven door de komst van hun tweede zoon, vallen in deze lijn. Escobedo omschreef hun werk als poëtisch en intellectueel rigoureus, met een speelsheid die de architectuur tegelijk doordacht en vrolijk maakt.

Het verhaal van de studio begon in 2015 met toiletten. Een opdrachtgever die bezig was met de aanleg van een fietspad in Mexico-Stad, merkte dat er langs de route openbare sanitaire voorzieningen ontbraken. Arienzo stelde aan Abascal, die oorspronkelijk uit Madrid komt, voor het project samen op te pakken. Hun samenwerking maakte van een van de bescheidenste bouwwerken een plek van ontmoeting en rust. Het eindresultaat bestaat uit halfopen constructies van betonblokken, gevuld met beplanting, die langs het traject een netwerk van beschaduwde rustpunten vormen.

Bamboebomen verdelen de mannen- en vrouwentoiletten, maar beide delen gedeelde wastafels. Dat was een bewuste keuze van Lanza Atelier, die een ruimte wilden met respectvolle samenleving van alle gebruikers. Volgens Abascal ontstond daarmee meteen een eigen taal voor de studio. Zij zeggen dat hun werkwijze sindsdien sterk op elkaar lijkt: veel opties verkennen en scherpe meningen vormen over hoe het moet. Het ontwerpen van een toilet kregen zij daarbij even serieus als elk ander gebouw.

Opvallend is dat het werk van Lanza Atelier, ondanks het ontbreken van kleur, ornament of decoratieve details, toch veel speelsheid heeft. Hun materiaalgebruik is vaak sober: in veel projecten kiezen ze voor één materiaal en onderzoeken ze de grenzen ervan, zoals de lokale Siena-baksteen in het Serpentine Pavilion. Arienzo noemt deze extreme aanpak eerder een fase dan een vast kenmerk. Belangrijker is hoe ze tot een materiaalkeuze komen: afhankelijk van de locatie en wat er in de omgeving beschikbaar is, en met de vraag welke bouwwijze op die plek het minst ingrijpend is. Het gebruik van weinig materialen helpt bovendien om meer aandacht te besteden aan ruimte, en maakt het makkelijker dat hun paviljoens en installaties, die uit principe vaak demonteerbaar zijn, een tweede leven krijgen.

20Weergaven

Auteur

Gezondheid en relaties

Nele Coppens — gezondheid en relaties, Leefblik.