Daylight Machines heeft een bureauklok ontwikkeld die de dag niet met wijzers of cijfers weergeeft, maar als een oplichtende balk. De Linear Clock bestaat uit 48 blokken, elk goed voor een half uur. Zodra een half uur voorbij is, blijft het bijbehorende blokje branden. Het blok dat op dat moment actief is, vult zich geleidelijk. Zo ziet de gebruiker in één oogopslag hoeveel van de dag al voorbij is.
De fabrikant stelt dat de klok het tijdsverloop binnen enkele minuten benadert. Voor exacte seconden is het apparaat volgens de informatie niet bedoeld. Het werkt beter als hulpmiddel om het gevoel voor de verstreken dag te behouden dan als precieze tijdmeter. Het toestel meet 12,2 inch in de breedte, 2 inch in de hoogte en 1,6 inch in de diepte, wat ongeveer 31 bij 5 bij 4 centimeter is. De behuizing bestaat uit 3D-geprinte PLA, met een zwarte voorkant en grijze randen.
Er zijn twee instelmodi. In de planningsmodus kan de gebruiker tijdsblokken een eigen kleur geven, zodat bijvoorbeeld werk- of rusttijden visueel zichtbaar worden. In de zonsopgang- en zondsondergangmodus gebruikt de klok de datum, de locatie en de tijdzone om de dag in kleuren in te delen: blauw voor de nacht, amber voor daglicht en rood voor de intervallen rond zonsopgang en zonsondergang. Weersvoorspellingen zijn niet opgenomen. Herinneringen worden aangegeven met een rode markering, en een aftelfunctie laat de balk langzaam leeglopen richting nul.
Het apparaat maakt geen geluid. Alle meldingen zijn dus visueel. De instelling gebeurt via drie knoppen op de achterkant, zonder app of wifi-verbinding. De helderheid is regelbaar, en er zijn opties om de klok 's nachts uit te schakelen of bepaalde uren te verbergen. Het toestel werkt op een USB-C-voeding van 15 watt en 3 ampère; de adapter zit niet bij de levering.
De prijs bedraagt 159 euro, ongeveer 176 dollar, exclusief btw. De huidige productieserie is volgens de bron uitverkocht.
Los daarvan beschrijft een andere maker, Justin Scott, een zelfgebouwde Nixie-klok met twee cijfers die de wachttijd voor de bus toont. Voor dat project was een ST-LINK V2-programmeur nodig en moest hij de pinnen van een STM8-microcontroller in kaart brengen. De klok is via een level-converter verbonden met een Raspberry Pi Zero. Een Python-script vraagt de aankomsttijden op bij de busdienst. De decimale punten knipperen zodra de achtergrondactiviteit plaatsvindt. Scott wijst erop dat commerciële Nixie-printplaten vaak geen I2C-ondersteuning hebben, wat deze aanpak beperkt.
4